December 2014 - Verandering

Verandering.

Hoe komt het dat veel mensen moeite hebben met veranderingen?
Als je van een afstandje kijkt naar het leven, bestaat het leven uit veranderen. Je wordt geboren als hulpeloos wezentje, je groeit,  je wordt een eigenwijze peuter, een kleuter en daarna een basisschoolleerling. De pubertijd volgt  en met een beetje mazzel passeer je die zonder al te grote problemen om een twenner te worden.  Vele mogelijkheden volgen: het vinden van een partner,  single blijven, het wel of niet starten van een gezin, de zoektocht naar een goede baan, cursussen en verdere opleidingen doen.  En plotsklaps behoor je tot de  groep mensen van middelbare leeftijd, een nieuwe fase met nieuwe kansen! Ook een fase met meer zorgen: zorgen voor ouders, vrienden die ziek zijn,  echtscheiding, ziektes, verdriet om kinderen die niet gelukkig zijn. Ook nieuwe vreugdes:  opa en oma worden. Wel de lusten van een klein kind en niet de lasten!  maar opa en oma worden betekent ook ouder worden met  de daarbij behorende veranderingen: met VUT of pensioen gaan, kwetsbaarder worden voor ziektes en  ouderdomsklachten,  afscheid nemen van ouders en oudere familie, vrienden van gelijke leeftijd en soms ook van je eigen kind.....

Het leven bestaat uit veranderen. Hoe komt het dan toch dat we soms zo'n moeite hebben met veranderingen?

Ik heb daar het afgelopen jaar over nagedacht. Natuurlijk heeft het te maken of je zelf voor een verandering kiest. Bij het verhuizen naar een nieuwe woning, kies je daar meestal zelf voor. En kun je er trots op zijn als het behang zo mooi staat en de kleur van de verf precies dat is wat je er van verwacht. Als de verhuizers het meubilair naar binnen tillen en je 's avonds al een huiselijk gevoel krijgt, kun je je thuis voelen.

Natuurlijk speelt ook je karakter een rol. Er zijn mensen die altijd het positieve zien van een verandering. Ook al moet je verhuizen naar een   kamer in een verzorgingshuis. Zoals een tante van mij die gelukkig was met de mensen om haar heen, de zorg die er voor haar was, en het eten dat iedere dag voor haar werd klaargemaakt omdat ze dat zelf niet meer kon doen omdat ze nagenoeg blind was.  Zij was 92 toen zij met twee kinderen nog een keer naar Indonesië vloog, om afscheid te nemen van het land dat haar zo dierbaar was. Zonder wrok om de jaren in het jappenkamp, dankbaar omdat ze er nog een keer heen kon.

En dan gaat er een kerk gebouw sluiten  Een kerk waar lief en leed is gedeeld. We slaan alle dierbare herinneringen op in ons hart. Die kunnen ons niet afgenomen worden. We gaan verhuizen naar een bekende en "nieuwe" plek. Er gaat opnieuw ingericht worden. We hoeven niet te schilderen, maar willen er wel graag een nieuw thuis van maken. Heeft u ideeën hierover, leg het voor aan het kerkbestuur.

Het leven bestaat uit veranderen. Daar waar een deur dicht gaat, gaat ook weer een deur open. Wij kunnen zelf de deur wijd open zetten met blijdschap dat wij een plek hebben om lief en leed te delen en de dienst voor de Heer te vieren!


Carla

Reacties: Geen berichten
De reageermogelijkheid is momenteel gesloten.

Website van de Oud-Katholieke parochie van de HH. Adelbertus en Engelmundus, IJmuiden

Site design: Sync. Creatieve Producties; techniek: SiteCan 

mail aan websitebeheerder